Een vrouw. Een verhaal. Een eigen weg.

Ik heb eigenlijk mijn hele leven al mijn eigen weg bewandeld. Niet altijd de makkelijkste weg en zeker niet altijd de weg die anderen voor mij voor ogen hadden. Ik heb me nooit helemaal thuis gevoeld in het idee dat het leven volgens een bepaald plaatje moet verlopen. Ik geloof in vrijheid, in eigen keuzes maken en vooral in trouw blijven aan wie je werkelijk bent.

Ik geloof ook in God en Jezus. In de kracht van liefde en in het idee dat sommige ontmoetingen en gebeurtenissen niet zomaar op je pad komen. Zo kijk ik ook naar de bijzondere liefde tussen mijn man en mij. Ons verhaal begon niet volgens het traditionele plaatje, maar ik geloof dat wij voor elkaar bestemd waren.

Mijn leven kent prachtige hoofdstukken, maar ook periodes waarin ik mezelf behoorlijk ben tegengekomen. Ervaringen uit mijn jeugd, persoonlijke worstelingen, mijn afscheid van alcohol, een intense hormonale overgang en de ontdekking dat ik ADHD heb. Allemaal onderdelen van mijn verhaal. Niet om mezelf als slachtoffer neer te zetten, maar omdat juist die ervaringen mij hebben gevormd.

Ik geloof in de kracht van vrouwen. In vrouwen die durven voelen, spreken, veranderen en opnieuw beginnen. Ook wanneer het gaat over pijn en trauma's. Je hoeft je verleden niet te verbergen om sterk te zijn. Je mag erkennen wat je hebt meegemaakt, zonder iemand te veroordelen. Want helen begint wat mij betreft bij jezelf de ruimte geven om je eigen verhaal te begrijpen.

Ik ben niet perfect en dat wil ik ook helemaal niet zijn. Ik ben een vrouw die blijft leren, ontdekken, liefhebben, vallen en weer opstaan.